Zwalczanie 1. Nowe plantacje nasienne zakładać w możliwie dużej odległości od plantacji starszych, unikając przy tym miejsc niżej położonych (np. zagłębień lub wklęsłości terenu) oraz miejsc całkowicie osłoniętych od wiatrów. 2. Użytkować lucernę przemiennie, przeznaczając ją w pierwszym roku plonowania na zbiór nasion, a w następnym na paszę itd. W latach użytkowania lucerny na paszę kosić rośliny najpóźniej na początku kwitnienia. 3. Lucernę dziko rosnącą na miedzach, w rowach przydrożnych itp. wykaszać przed kwitnieniem, najlepiej w fazie tworzenia się pączków kwiatowych. 4. Na plantacjach przeznaczanych corocznie na nasiona, a za-grożonych przez paciornicę lucerniankę, opylić powierzchnię gleby preparatami lindanowymi (Owadziak 2,4 w dawce 30 kg/ha). W wypadku przeznaczenia pierwszego odrostu na zbiór nasion zabieg wykonuje się wczesną wiosną przed wznowieniem wegetacji, a w wypadku przeznaczenia drugiego odrostu na nasiona — po zbiorze pierwszego odrostu. Opylanie gleby należy stosować tylko na izolowanych starszych plantacjach nasiennych (drugie i dalsze lata plonowania). 5. Można również dwukrotnie opylić lub opryskać lucernę nasienną preparatami fosforoorganicznymi (np. Owadofos płynny 50 w dawce 0,9 l/ha, Owadofos pylisty 5 w dawce 20 kg/ha) lub Metpxem 30 w dawce 3,6 l/ha albo Thiodanem płynnym 35 w dawce 1,2 l/ha, pierwszy raz — w okresie tworzenia się pączków kwiatowych, drugi — po 6—7 dniach.