Ziołomirek luceraowy Jest to chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych . Na wiosnę w liściach i łodygach lucerny i wyki, rzadziej innych roślin motylkowych, widać wyżarte nieregularne otworki lub na młodych pędach zeskrobaną skórkę. Wygryzienia w brzegach listków lucerny sięgają niekiedy do nerwu głównego. Później w blaszce liściowej widać podłużne otworki w pobliżu nerwu głównego lub też blaszka jest zeszkieletowana . Wierzchołki pędów są zbielałe, a pączki kwiatowe usychają i opadają. Chrząszcz, długości 4—5 mm, jest szarawobrunatny, z ciemnobrązową, podłużną smugą na stronie grzbietowej. Larwa jest zielona z białą linią grzbietową i ciemną głową. Ziołomirek ma jedno pokolenie rocznie. Zimuje owad dorosły na plantacjach lucerny, w darni na miedzach, pod stogami itp. Chrząszcze pojawiają się na roślinach w drugiej połowie kwietnia i żerują na liściach i łodygach. Składanie jaj rozpoczyna się zwykle przy końcu kwietnia i trwa przez kilka tygodni. Jaja składane są w otwory wyżarte w młodych łodygach lucerny. Wylęgłe larwy początkowo żerują wewnątrz pączków liściowych, następnie wychodzą na zewnątrz i szkieletują liście oraz uszkadzają pączki kwiatowe. Larwy występują w największym nasileniu w drugiej połowie czerwca. Przepoczwarczają się w siateczkowatych oprzędach, głównie w pierwszej połowie lipca. Chrząszcze następnego pokolenia występują na plantacjach począwszy od lipca. Na zimowanie większość ich udaje się przy końcu sierpnia i na początku września. Jest to szkodnik pospolity w Polsce. Na plantacjach lucerny i wyki występuje nieraz licznie i lokalnie wyrządza szkody. Zwalczanie 1. Pierwszy odrost lucerny kosić możliwie nisko w fazie zielonego pączka kwiatowego, najpóźniej na początku kwitnienia. 2. W wypadku masowego wystąpienia larw lucernę przeznaczoną na paszę natychmiast skosić i zebrać. 3. Na plantacjach nasiennych, po stwierdzeniu co najmniej 2 larw ziołomirka na jednym pędzie lucerny, przeprowadzić jedno opryskiwanie najpóźniej na tydzień przed kwitnieniem, preparatami fosforoorganicznymi .