Pryszczarek pszeniczny Jest to muchówka z rodziny pryszczarkowatych . Wewnątrz kłosków pszenicy, żyta, jęczmienia lub owsa można znaleźć w zawiązanych ziarniakach larwy wysysające z nich soki i powodujące ich niedorozwój. Muchówki są barwy pomarańczowej. Samice (w odróżnieniu od paciornicy) mają pokładełka krótkie, workowatego kształtu. Larwy, pomarańczowo-czerwone, mają silnie rozwinięty wyrostek kotwiczny. Pryszczarek pszeniczny daje jedno pokolenie w ciągu roku. Zimują larwy w kulistych, długości 1 mm, kokonach w glebie. Na wiosnę larwy wędrują ku powierzchni gleby i budują nowy kokon owalny, długości do 2 mm, w którym przepocz warczą ją się. Owady dorosłe pojawiają się później niż paciornica, gdy kwiatki pszenicy są już otwarte, i składają jaja do środka kwiatków pojedynczo, niekiedy po 3. Rozwój jaja trwa 8 dni. Larwy wysysają soki z rozwijających się ziarniaków. W kioskach wcześniej zaatakowanych przez paciornicę larwy pryszczarka zwykle giną. Przed żniwami większość larw opuszcza kłoski i schodzi do gleby na zimowanie, część jednak pozostaje wewnątrz ziarn i może przetrwać w nich do następnego roku, toteż pryszczarek pszeniczny może być rozwlekany z materiałem siewnym. W Polsce pryszczarek pszeniczny pojawia się w niewielkich ilościach i nie powoduje znacznych szkód. W NRF, a zwłaszcza w Bawarii i Dolnej Saksonii, obserwowano w ostatnich latach masowe występowanie tego szkodnika, który obniżał plon pszenicy o mniej więcej 50%. Porażone ziarno trudno jest zemleć, a chleb z uzyskanej mąki jest niesmaczny. Zwalczanie Nie stosuje się. Właściwe zmianowanie i zalecane zabiegi agrotechniczne utrudniają rozwój szkodnika.