Pryszczarek przylistkowiak Jest to muchówka (Diptera) z rodziny pryszczarkowatych . Zaatakowane wierzchołki pędów głównych i bocznych, przylistki i pod-stawy liści różnych gatunków lucerny (siewnej, mieszańcowej, sierpowatej) są cebulowato nabrzmiałe. Nabrzmiewa często część pędu poniżej wyrośli. Muchówka, długości 2—3 mm, jest brązowa z czerwonym odwłokiem. Larwa, początkowo biaława, później żółtopomarańczowa, dochodzi do 2 mm długości. W ciągu roku występują 3 pokolenia, zimują larwy w podłużnym kokonie w wierzchniej warstwie gleby do głębokości 3 cm. Przepoczwarzają się na wiosnę, a początek wylotu muchówek przypada na koniec kwietnia lub początek maja. Samice po kopulacji składają jaja między młode listki, w wierzchołki pędów głównych i bocznych oraz w przylistki. Wylęgłe po 3—4 dniach larwy rozwijają się w wyroślach, a po uzyskaniu dojrzałości opuszczają je i przepoczwarczają się w glebie. Po około 2—3 tygodniach wylatują muchówki następnego pokolenia. Poszczególne pokolenia zachodzą na siebie, w związku z czym muchówki i larwy występują nieprzerwanie przez całe lato. Pryszczarek przylistkowiak powszechnie i niejednokrotnie w dużym nasileniu występuje na plantacjach lucerny. Dla lucerny nasiennej szkodliwy jest jedynie w wypadku masowego zaatakowania pędów kwiatostanowych. Na lucernie przeznaczonej na paszę nie powoduje szkód o znaczeniu gospodarczym nawet przy bardzo licznym występowaniu. Zwalczanie 1. Zakładać nowe plantacje nasienne z dala od plantacji starszych. 2. Lucernę dziko rosnącą na miedzach, w rowach przydrożnych itp. często wykaszać, niszczyć lub skarmiać. 3. W wypadku masowego porażenia pędów kwiatostanowych na plantacji nasiennej rośliny skosić i zebrać.