Ploniarka zbożówka i pusilla Meig. Są to muchówki z rodziny niezmiarkowatych . Oprócz zbóż atakują różne gatunki traw i kukurydzę. Wczesną wiosną, w maju, nasltępnie w końcu czerwca i na jesieni rośliny zbóż słabo rosną i mają liść środkowy zżółkły. Daje się on łatwo wyciągnąć z pochwy, a na dole jest zżarty. Często w miejscu żeru znajduje się larwa lub bobówka poczwarki. Rośliny porażone zamierają lub nadmiernie krzewią się, nie wytwarzają jednak źdźbeł płodnych. W przypadku uszkodzenia starszych roślin, w końcu czerwca lub w lipcu, spotyka się: 1) uszkodzenie dokłosia, między górnym kolankiem a kłosem; jeśli larwa zacznie żerować przed wykłoszeniem się roślin, to kłos nie wychodzi z pochwy, jeśli żerowanie zaczęło się po wy kłoszeniu — dokłosie. usycha i łatwo daje się wyciągnąć z pochwy, kłos zaś sterczy zbielały; 2) uszkodzenie poniżej dokłosia, powodujące zamieranie źdźbła; 3) zniszczenie kiosków i pierzastość wiech (lub kłosów) spowodowane żerowaniem larw w kwiatostanach, najczęściej owsa, rzadziej jęczmienia i innych zbóż, zwykle jeszcze przed wykłoszeniem; 4) prawie niewidoczne zbrunatnienie ziarna spowodowane żerowaniem larw w ziarnach w fazie dojrzałości mlecznej i woskowej . Larwa zjada wówczas zawartość ziarna i przepoczwarcza się w miejscu żerowania. Muchówka ma około 2 mm długości, jest czarna, lśniąca, z czerwonymi oczami i czarnym, lśniącym trójkątem czołowym. Oscinella frit ma nogi prawie czarne, natomiast pusilla jest nieco jaśniejsza, a jej nogi są żółte. Jaja obu gatunków są białe, lśniące, długości 0,7 mm i szerokości 0,2 mm, podłużnie żeberkowane. Larwy są początkowo białe lub przezroczyste, z wiekiem stają się żółtawe. Ciało ich jest cylindryczne, z przodu zwężone, z tyłu tępo zakończone, z dwiema małymi brodawkami przetchlinkowymi. Haki gębowe dobrze rozwinięte, początkowo są jasnobrązowe, a następnie czarne. Dorosłe larwy mają 3—4 mm długości. Larwy obu gatunków różnią się tylko ilością drobnych kolców, umieszczonych na połączeniach między segmentami. Biała poczwarka jest ukryta w baryłkowatej, jasnobrązowej bobówce. Bobówka ta powstała z ostatniej wylinki larwy i zachowała cechy jej budowy, jak wyrostki na końcu ciała i poprzeczne, delikatne prążkowanie.