Pedros koniczynowiec Jest to chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych . W blaszce liściowej koniczyny widać drobne, okrągłe otworki. Silnie uszkodzona blaszka liściowa jest podziurawiona jak sito. Uszkodzone kwiatostany wcześniej brunatnieją, a silniej porażone nawet rozsypują się. Chrząszcz ma ciało gruszkowate długości do 3,5 mm, czarne z metan . golenie przednich stałych części, a uda tylnych nóg kiera. Larwa, długości do 3,5 mm, jest biała, beznoga, łukowato zgięta. Pędruś koniczynowiec ma u nas przypuszczalnie 2 pokolenia. Chrząszcze zimują w darni na miedzach, w ściółce pod drzewami, pod stogami itp. Wczesną wiosną przylatują na plantacje koniczyny i żywią się młodymi listkami. Samice składają jaja w zielone pąki kwiatostanowe, a wylęgłe larwy żerują wewnątrz kwiatostanu, niszcząc poszczególne kwiaty. Jedna larwa w czasie rozwoju może zniszczyć do 15 kwiatów. Przepoczwarzenie następuje w kwiatostanie, w specjalnie przygotowanej kolebce, po czym wychodzą chrząszcze następnego pokolenia. Jest to groźny szkodnik koniczyny. Występuje wprawdzie na różnych gatunkach, największe szkody wyrządza jednak na koniczynie czerwonej. Zwalczanie 1. Pierwszy odrost koniczyny kosić w fazie tworzenia się pąków kwiatostanowych lub na początku kwitnienia i zaraz zebrać. 2. W celu zniszczenia wychodzących ze stogów koniczyny chrząszczy przeprowadzić opryskiwanie najbliżej okolicy stogów (w promieniu 10—20 m) preparatami fosforoorganicznymi (np. Owadofos płynny 50 w stężeniu 0,15%) uważając, aby nie opryskać stogów. 3. W okolicach o dużym nasileniu występowania pędrusia plantacje nasienne opylaj lub opryskiwać dwukrotnie środkami fosforoorganicznymi (np. Owadofos pylisty 5 w dawce 20 kg/ha, Owadofos płynny 50 w dawce 0,9 l/ha) lub karbaminianowymi (np. Karbatox zawiesinowy 75 w dawce 1,8 l/ha). Pierwszy zabieg wykonać bezpośrednio po zbiorze pierwszego pokosu, drugi — na początku tworzenia się pąków kwiatostanowych. Przy słabym nasileniu występowania pędrusia ograniczyć się do jednego zabiegu, wykonanego w terminie drugim.