Gruboudka luccinowa Jest to owad błonkoskrzydły z rodziny zagładkowatych . Uszkodzone nasiona lucerny są ciemniejsze i lżejsze od zdrowych, nie mają połysku, a wewnątrz są wydrążone. W łupinach nasiennych i w strąkach można znaleźć małe, okrągłe otworki, pozostałe po wyjściu chrząszcza. Owad dorosły, długości około 2 mm, ma ciało czarne, tylko golenie i stopy nóg brązowożółte. Tułów wypukły, górna część prawie matowa z dwoma pagórkami. Odwłok owalny, błyszczący, połączony z tułowiem stylikiem. Larwa biała, beznoga, łukowato zgięta, dochodzi do 2 mm długości. Liczba pokoleń zależy od warunków klimatycznych. W Europie Środkowej rozwijają się przypuszczalnie dwa pokolenia. Zimują larwy w nasionach w magazynach lub na polu w opadłych strąkach. Owady dorosłe wylatują na wiosnę. Samica składa po jednym jaju do wnętrza zielonych nasion. Wylęgłe larwy wyżerają zawartość nasienia pozostawiając tylko łupinę nasienną i przepoczwarczają się wewnątrz nasienia. W Polsce gruboudka lucernowa występuje w słabym nasileniu. Większe szkody wyrządza tylko lokalnie. Zwalczanie 1. Zakładać nowe plantacje nasienne z dala od starszych. 2. Wysiewać materiał siewny starannie oczyszczony. 3. Zapobiegać opadaniu strąków i osypywaniu nasion wykonując zbiór w odpowiednim terminie. 4. Zebrane rośliny przeznaczone do omłotu przewozić na płachtach, a nasiona przechowywać w szczelnych workach. 5. Wszelkie resztki po zbiorze i omłocie niszczyć. 6. Lucernę dziko rosnącą wykaszać w fazie zawiązywania strąków. 7. Przeprowadzać dezynsekcję nasion za pomocą naftaliny (1 kg naftaliny na 1 tonę nasion). Spośród chrząszczy do szkodników lucerny zaliczane są również gatunki: Apion tenue Kirby i dziobaczek żółty . Występują one w Polsce sporadycznie, ich szkodliwość jest nieznaczna.